دستگاه های بالابر مغناطیسی را می توان بر اساس نوع منبع مغناطیسی به دو نوع الکترومغناطیسی و آهنربای دائمی طبقه بندی کرد.
ماشین های بالابر الکترومغناطیسی: این دستگاه ها یک میدان مغناطیسی قابل تنظیم را از طریق یک سیم پیچ برق دار ایجاد می کنند. نیروی جذب با جریان تغییر می کند و آنها را برای سناریوهایی که نیاز به کنترل دینامیکی نیروی جذب دارند (مانند بلند کردن صفحات فلزی با ضخامت های مختلف) مناسب می کند. مزیت آنها در تنظیم دقیق نیروی جذب است، اما آنها نیاز به منبع تغذیه مداوم دارند و مصرف انرژی بالاتری دارند.
دستگاه های بالابر آهنربایی دائمی: در این دستگاه ها از مواد مغناطیسی دائمی قوی مانند آهنرباهای نئودیمیم آهن بور استفاده می شود. آنها جذب پایدار را بدون منبع انرژی خارجی حفظ می کنند و برای عملیات ثابت طولانی مدت (مانند جابجایی مواد در خطوط تولید) مناسب هستند. مزیت آنها عملکرد انرژی صفر است، اما نیروی جذب ثابت است و نیاز به آزادسازی از طریق دستگاه مغناطیسی زدایی مکانیکی دارد.
برخی از تجهیزات مزایای هر دو را ترکیب میکنند که بهعنوان یک نوع "الکترومغناطیسی ترکیبی-آهنربای دائمی" طراحی شدهاند و به تنظیم انعطافپذیر نیروی جذب دست مییابند و در عین حال مصرف انرژی پایین را حفظ میکنند.
